Hard werken

Opgroeiend in het westen, wordt ons geleerd dat we de omgeving naar eigen wensen kunnen inrichten, als we in het leven hard werken. Hoe harder we werken, hoe meer controle we zogezegd op onze omgeving kunnen hebben. Het gevolg is, dat we het overgrote deel van de tijd, het overgrote deel van onze aandacht op de buitenwereld richten.
Daardoor hebben we vaak niet door dat het harde werken gepaard gaat met stress, weerzin, frustraties, een ongezonde leefstijl en gebrek aan tijd en ruimte voor rust en reflectie. Langzaam maar zeker raakt de innerlijke wereld niet alleen uit balans, maar raken we ook steeds meer van haar vervreemd. Terwijl we veel meer controle kunnen hebben op onze innerlijke wereld, dan op de uiterlijke wereld, en bovendien onze controle op de uiterlijke wereld groter wordt als onze innerlijke wereld in balans is en we haar goed kennen.

Doordat we ons met die innerlijke wereld haast niet bezighouden, of slechts oppervlakkig, of eenzijdig (bijvoorbeeld door er alleen maar over na te denken, of juist door je steeds te laten meevoeren door je emoties) worden onze gevoelens, gedachten en gedragingen in de loop der tijd diep ingesleten patronen. Dan leven we voor een groot deel op de automatische piloot, zelfs al lijkt het alsof we de hele dag door keuzes maken. We reageren snel op dingen die zich voordoen en doen dat vanuit het web van geconditioneerde structuren, waar we als het ware, vaak ongemerkt, in verstrikt zit.

Er zijn allerlei manieren om de innerlijke wereld beter te leren kennen. Stap voor stap kun je meer controle krijgen op wat je voelt, wat je denkt en hoe je je gedraagt. En daarmee ook op hoe je je leven vorm geeft.